กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 32 คนสามคนกับแผนที่ผุพังหนึ่งแผ่น
เซี่ยหลินซีตอบตกลงอย่างเด็ดขาดรวดเร็วยิ่งกว่าซูเสี่ยวหม่านเสียอีก
ยามที่ลู่ชิงเหอไปเอ่ยถามนาง นางเพิ่งจะฝึกกระบี่เสร็จสิ้น กำลังก้มหน้าใช้เศษผ้าเก่าผืนหนึ่งเช็ดถูตัวกระบี่อย่างละเอียดลออ พอฟังจุดประสงค์จบ ก็เพียงปรายตาขึ้นมอง “ยังมีผู้ใดอีก”
“ซูเสี่ยวหม่าน”
ท่าทีเช็ดกระบี่ของเซี่ยหลินซีชะงักไปชั่วครู่ “นางอยู่ระดับหลอมปราณขั้นหนึ่ง”
“อืม”
“เจ้าแน่ใจหรือ”
ลู่ชิงเหอพยักหน้า เซี่ยหลินซีจ้องมองนางอยู่สองสามลมหายใจ มิได้ซักไซ้สิ่งใดอีก เพียงเอ่ยประโยคหนึ่งออกมา “ได้”
ทว่าซูเสี่ยวหม่านเมื่อล่วงรู้เรื่องนี้ในภายหลัง กลับซาบซึ้งใจจนเหลือจะกล่าว “หลินซีไม่รังเกียจข้าเลยหรือนี่!”
เซี่ยหลินซีไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ข้ารังเกียจ”