เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 31 หลังบรรลุขั้นสี่ อาจารย์ยิ่งลงมือหนักหน่วงขึ้น
ยามที่ลู่ชิงเหอเดินออกมาจากน้ำพุชำระวิญญาณ ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
นางก้าวเดินไปตามทางบนเขา ฝีเท้าแฝงไว้ด้วยความลำพองใจอันล่องลอยอยู่หลายส่วน หากปราณวิญญาณในร่างตอนอยู่ระดับหลอมปราณขั้นสามเปรียบเสมือนน้ำหนึ่งชาม บัดนี้ก็คงกลายเป็นอ่างใบใหญ่ใบหนึ่ง แม้ไม่ถึงขั้นใช้เท่าใดก็ไม่หมดสิ้น ทว่านี่นับเป็นคราแรกที่มีความมั่นใจอันแน่นหนาเปี่ยมล้นเช่นนี้
ตลอดทางนิ้วมือของนางมิได้หยุดพักเลย ประเดี๋ยวควบแน่นโล่ปฐพีขนาดเล็กขึ้นมาดูความหนา ประเดี๋ยวปล่อยกระสุนเพลิงออกมาทดสอบขนาด ยามเดินไปถึงจุดที่เงียบสงบไร้ผู้คน ยังแอบทดลองใช้วิชาเข็มทองดูอีกด้วย จากสามเล่มกลายเป็นห้าเล่ม ลอยวนเวียนเรียงรายแน่นขนัดอยู่ที่ปลายนิ้ว เปล่งประกายแสงสีทองละเอียดอ่อน
นางพึงพอใจยิ่งนัก ระดับหลอมปราณขั้นสี่ช่างเป็นอีกหนึ่งโลกหล้าจริง ๆ