ตอนที่ 145 อะไรนะ? ที่นี่คือโลกผู้บำเพ็ญ? (9)

เมื่ออยู่ที่เชิงเขา เพียงเงยหน้าขึ้นก็เห็นประตูใหญ่โอ่อ่าของสำนักซั่งชิงได้ในพริบตา

ประตูสำนักตั้งตระหง่านอยู่เหนือยอดทะเลเมฆ หน้าผาสูงชันราวกับถูกขวานสลัก ยอดเขาเลือนหายเข้าไปในชิงหมิง

มองจากระยะไกลคล้ายแดนเซียนที่ลอยอยู่กลางอากาศ รายล้อมด้วยหมอกวิญญาณเจ็ดสี ไอสิริมงคลลอยกรุ่น แผ่ความเวิ้งว้างและความน่าเกรงขามราวกับแยกขาดจากโลกภายนอก

นอกประตูสำนักมีม่านแสงสีเขียวอ่อนของมหาค่ายกลพิทักษ์บรรพตปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง มันไหลเวียนราวกับระลอกน้ำ เผยให้เห็นลวดลายสีทองเลือน ๆ แข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายได้ นอกค่ายกลคือบันไดถามหามรรคเก้าร้อยเก้าสิบเก้าขั้น ซึ่งเป็นเส้นทางที่ต้องผ่านของศิษย์หน้าใหม่ทุกคนที่เพิ่งเข้าสำนัก

รอจนเรียนรู้การเหินกระบี่ได้แล้ว ก็ไม่ต้องเดินขึ้นบันไดยาวเหยียดนี้