กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ครานี้เจียงหว่านตื่นขึ้นที่เชิงเขา เมื่อมองดวงอาทิตย์ร้อนแรงบนท้องฟ้า นางก็คิดว่า อากาศร้อนเช่นนี้ หากนางไม่เป็นลมแดดแล้วผู้ใดจะเป็น
เจียงหว่านมองไปรอบ ๆ พบว่าบริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยพืชพรรณเขียวชอุ่ม และนางก็พบว่ามีเพียงตนเองอยู่ที่นี่
เจียงหว่านกลัวว่าชีวิตของตนจะต้องจบลงที่นี่ จึงรีบขยับไปนั่งใต้ร่มไม้ซึ่งอยู่ไม่ไกล
เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดอยู่ เจียงหว่านก็หยิบยาน้ำฮั่วเซียงเจิ้งชี่ออกมาขวดหนึ่งดื่มลงไปทันที จากนั้นหยิบไอศกรีมแท่งออกมาแล้วรีบกิน
ยามนี้ดวงอาทิตย์ร้อนแรงถึงเพียงนี้ อีกทั้งบนตัวนางก็ไม่มีสิ่งใดใช้ดูเวลา จึงไม่รู้ว่าตอนนี้กี่ยามแล้ว
มิใช่ว่าเจียงหว่านยากจนจนไม่มีเงินซื้อนาฬิกา แต่ตอนนี้เป็นยุคโบราณ ต่อให้อยากซื้อก็ไม่มีที่ให้ซื้ออยู่ดี