เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น เวลาบ่ายโมง
เจียงหว่านสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา มองสภาพแวดล้อมแปลกตาตรงหน้าแล้วนึกไม่ออกอยู่พักหนึ่งว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
เมื่อขยับตัว ความปวดเมื่อยทั่วร่างก็ถาโถมเข้ามา เจียงหว่านขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนจะนึกออกว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น และตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน
เมื่อวานเธออุตส่าห์มีน้ำใจพาลู่เจิ้งหยางกลับห้องแท้ ๆ แต่กลับถูกเขากินจนไม่เหลือซาก!
เจียงหว่านมองข้างกาย พบว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้น พอลองเอื้อมมือไปแตะก็ไม่เหลือความอบอุ่นแม้แต่น้อย
เจียงหว่านไม่สนใจความไม่สบายบนร่างกาย กอดผ้าห่มแล้วรีบลุกขึ้นนั่ง อยากดูว่าผู้ชายเฮงซวยคนนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหน
แต่ไม่ว่าจะมองซ้ายหรือขวา ในห้องนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้ชายคนนั้น
เจียงหว่านคิดว่าเขาอาจอยู่ในห้องน้ำ แต่ประตูเปิดอยู่ และไม่มีเสียงใดดังออกมาจากข้างใน
หรือว่าผู้ชายคนนั้นอยู่ในห้องด้านนอก?
หรือเขาไม่อยากเผชิญหน้ากับเธอ เลยหนีไปแล้ว?