เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านเดินไปตามถนน ขณะที่เสี่ยวหลิงตังกำลังอธิบายความรู้ให้เธอฟังอยู่ในหัว
“หว่านหว่าน วางใจได้ จากข้อมูลที่แสดงไว้ ลู่เจิ้งหยางไม่ใช่คนหลงใหลผู้หญิง เธอแค่ส่งเขากลับห้องและรับรองความปลอดภัยให้เขา เรื่องหลังจากนั้นก็ไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว ดูสิ ภารกิจนี้ง่ายมาก เธอว่าใช่ไหม?”
เจียงหว่านมองทางไปด้วย พึมพำคุยกับเสี่ยวหลิงตังไปด้วย
“ถ้าเป็นอย่างที่นายพูด ตอนที่ฉันเดินไปถึงตรงหน้าเขา พอเขาเห็นฉันเข้าใกล้ เขาก็น่าจะถอยห่างจากฉันไปไกล ๆ สิ นายว่า ถ้าฉันเสนอตัวช่วยเขา เขาจะปฏิเสธฉันไหม คิดว่าฉันมีเจตนาไม่ดีหรือเปล่า?”
เสี่ยวหลิงตัง “……”
คำพูดของเจียงหว่านทำให้เสี่ยวหลิงตังเงียบไปทันที
นี่เป็นคำถามที่ดี
เรื่องนี้มันไม่เคยคิดมาก่อนจริง ๆ คนที่ไม่หลงใหลผู้หญิงย่อมไม่เชื่อใจคนอื่นง่าย ๆ
โดยเฉพาะผู้หญิง!
เมื่อไม่ได้ยินคำตอบจากเสี่ยวหลิงตังอยู่นาน เจียงหว่านก็รู้แล้วว่า แม้แต่เสี่ยวหลิงตังเองก็ไม่รู้คำตอบของเรื่องนี้