ตอนที่ 151 ผมยอมหย่า

ตอนที่ 151 ผมยอมหย่า

แม่เจียงอุ้มเนี่ยนเนี่ยนนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก ไม่รู้จะวางไม้เกะกะมือไว้ตรงไหนดี

คนรับใช้เดินเข้าออกขวักไขว่ พ่อบ้านก็คอยแวะเวียนมาถามเธอเป็นพัก ๆ ว่ามีอะไรอยากให้ช่วยไหม

เธอมีชีวิตมาจนป่านนี้ ที่ไหนเคยได้รับการปรนนิบัติดูแลอย่างประคบประหงมขนาดนี้กัน

โซฟาตัวนี้ก็นุ่มเกินไป พอนั่งลงไปตัวก็ยวบจมลงไปทั้งร่าง เธอกลัวจะพาเนี่ยนเนี่ยนเอียงไปด้วย จึงกล้านั่งลงไปเพียงครึ่งก้นเท่านั้น

ชั้นบนมีเสียงปิดประตูดัง “ปัง” ตามด้วยเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบ

เวินเยวี่ยวิ่งพรวดพราดลงมาจากชั้นบน โดยมีฟู่เฉิงเยี่ยนเดินตามหลังมาอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

“คนโกหก!” เวินเยวี่ยยืนอยู่ตรงหัวบันได หันขวับไปถลึงตาใส่เขา “ตกลงกันไว้แล้วว่าจะหย่าร้างไง! ทำไมถึงกลับคำอีกล่ะ!”