เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 146 จะไม่ยอมให้เธอหนีเป็นครั้งที่สามอีก
“หนีเหรอ? เวินเยวี่ย เธอแม่งแน่มาก!”
เวินเยวี่ยถูกเขาต้อนจนจนมุม แผ่นหลังแนบชิดกับผนังอันเย็นเฉียบ ข้อมือถูกเขาบีบจนเจ็บร้าว
เธอเงยหน้ามองใบหน้านั้น ช่างคุ้นเคยและหล่อเหลาคมคายเหลือเกิน ทว่ายามนี้ในดวงตากลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำ ราวกับกองเพลิงที่แผดเผามาเนิ่นนานจนในที่สุดก็ได้พบฟืน
เธอเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาตามสัญชาตญาณ น้ำตาเอ่อล้นทะลักออกมาทันทีโดยที่เธอยังไม่ทันได้กลั้นเอาไว้
“คุณปล่อยฉันไปเถอะ…” เสียงของเธอสั่นเครือ พูดจบก็คิดจะดิ้นรนให้หลุดพ้น บิดข้อมือไปมาในกลางฝ่ามือของเขา พลางเอี้ยวตัวหลบไปด้านข้าง
นิ้วมือของฟู่เฉิงเยี่ยนรัดแน่นขึ้นในชั่วพริบตา ตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้อย่างแรง
เขาโมโหจนเลือดในกายแทบจะไหลย้อนกลับ