ตอนที่ 145 หนีเหรอ? เวินเยวี่ย เธอแน่มาก!

ตอนที่ 145 หนีเหรอ? เวินเยวี่ย เธอแน่มาก!

วันนั้นคุณปู่อารมณ์ดี จุดดอกไม้ไฟอยู่นานมาก ท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์เก่าตระกูลฟู่สว่างไสวไปทั่ว

เธอยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เฝ้ามองอย่างเงียบ ๆ ฟู่เฉิงเยี่ยนเดินมาข้างกายเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ เขาไม่ได้เอ่ยคำใด เอาแต่โอบเธอไว้แล้วมองดูเธออยู่อย่างนั้น

นั่นเป็นหนึ่งในไม่กี่ช่วงเวลาที่พวกเขายืนเคียงข้างกันอย่างสงบเงียบ

ต่อมาเมื่อเวินเยวี่ยหวนคิดถึงวันคืนเหล่านั้น รู้สึกเหมือนกำลังกินเกาลัดคั่วน้ำตาล

เพิ่งยกขึ้นจากกระทะ ร้อนจัดจนลวกมือ

แกะเปลือกส่งเข้าปาก หวานก็จริงอยู่ ทว่าลิ้นกลับชาเพราะความร้อนลวก

เธอแยกไม่ออกว่าความเจ็บแปลบนั้นมาจากความหวานหรือความร้อนลวก หรือความจริงแล้วมันคือสิ่งเดียวกันแต่แรก

ตอนที่กำลังกินอยู่ เธอจับไม่มั่นจนทำหล่นกระจายเต็มพื้น มิหนำซ้ำยังเปรอะเปื้อนเศษแก้วแตก