เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
“หนึ่งพลังทลายหงเหมิง สรรพชีวิตภายในพิภพ ล้วนกลับกลายเป็นธุลี!”
เจียงตี๋ยืนนิ่งอยู่บนบันไดขั้นที่เก้า ในห้วงสมุทรแห่งปัญญายังคงก้องสะท้อนเจตจำนงแท้ล้ำลึกของกฎเกณฑ์แห่งฤทธา
อักษรทั้งสิบสองคำนี้ดูประหนึ่งแฝงไว้ด้วยพละกำลังอันยิ่งใหญ่แห่งการเบิกฟ้าแยกปฐพี ทุกพยางค์ล้วนก่อคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำขึ้นในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเขา
เขารู้สึกว่าวิญญาณก่อกำเนิดของตนกำลังถูกพละกำลังสายนี้หลอมขัดเกลาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกแรงสั่นสะเทือนล้วนทำให้หัวใจมรรคาของเขากระจ่างแจ่มยิ่งขึ้น
เขาก้มมองฝ่ามือของตน แล้วพลันแสยะยิ้ม
“เทพบิดรผานกู่ กฎเกณฑ์ของท่านช่างอหังการยิ่งนัก!”
เมื่อรู้แจ้งกฎเกณฑ์แห่งฤทธาในเบื้องต้น เจียงตี๋ก็เข้าใจในที่สุดว่าเหตุใดกฎเกณฑ์ทั้งหมดก่อนหน้านี้จึงไร้ผลโดยสิ้นเชิง
ในแบบแผนกฎเกณฑ์แห่งฤทธาของผานกู่ กฎเกณฑ์อื่นล้วนเล็กจ้อยราวกับมดปลวก!