ตอนที่ 37 บันไดสวรรค์ชั้นเก้า เสริมพลังให้กายเนื้อ!

เวรเอ๊ย! นี่ยังเรียกว่าภูเขาอยู่อีกหรือ?!

เจียงตี๋ยืนอยู่ห่างจากยอดขุนเขาอีกร้อยจั้ง

เขามองหน้าผาสูงชันเบื้องหน้าซึ่งราวกับถูกดาบและขวานฟันเฉือนจนเรียบกริบ พลันอดสบถออกมาไม่ได้

รอบข้างเงียบสงัดจนน่าหวาดหวั่น แม้แต่เสียงลมก็ยังสูญหาย

เมื่อทอดสายตามองออกไป พื้นที่ทั้งหมดกลับปรากฏเป็นสีเทาขาวอันพิกล ราวกับแม้แต่กาลเวลาก็ยังถูกทำให้หยุดนิ่งอยู่ที่นี่

อากาศอบอวลไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออก เจียงตี๋ถึงกับได้ยินเสียงกระดูกของตนเองดัง “กรอบแกรบ”

เขตต้องห้ามแห่งชีวิตหรือ?! ข้าชอบนัก!

เจียงตี๋แสยะยิ้ม ก่อนยกเท้ากระทืบพื้นอย่างแรงหลายครั้ง

ตู้ม!

หลังเสียงทึบหนักดังขึ้น บนพื้นก็เหลือเพียงรอยเท้าตื้น ๆ หนึ่งรอย