ตอนที่ 39 หลอมดาวสร้างสรรพสิ่ง ดาวเคราะห์สีน้ำเงินถือกำเนิด!

“สถานที่ซอมซ่อนี่ไม่มีแม้แต่เส้นขน กลับเหมาะแก่การบำเพ็ญยิ่งนัก!”

เจียงตี๋ยืดเส้นยืดสาย พลางสัมผัสทัศนียภาพอันกว้างใหญ่ตระการตาบนยอดภูเขาปู้โจว

ท่ามกลางเสียงวายุพัดหวีดหวิว ชายอาภรณ์ของเขาสะบัดพลิ้วดังพึ่บพั่บ ทว่าไม่อาจบดบังประกายตื่นเต้นที่วูบไหวในดวงตา

เมื่อครู่ยามเขาลองสัมผัสอักขระจอมเวทมิติภายในโถงผานกู่ ก็พบว่าจอมเวทบรรพชนอีก 11 ตนยังคงถือกำเนิดอยู่ ต้องรอเวลาอีกสักระยะกว่าจะออกมาสู่โลกภายนอก

“ในเมื่อน้องชายน้องสาวทั้งหลายยังไม่ตื่น เช่นนั้นพี่ชายอย่างข้าก็ขอหาอะไรทำเล่นเสียหน่อย”

เจียงตี๋แสยะยิ้ม ฝ่ามือคว้ากลางความว่างเปล่า แล้ว “โลกน้อยลูกแก้วมังกร” ที่เขาฉวยมาจากตำหนักมังกรทะเลตะวันออกก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ

ลูกแก้วทั้งลูกใสกระจ่างดุจผลึก ภายในคล้ายมีหมอกเมฆหมุนเวียนอยู่ ขณะที่มันหมุนติ้ว ๆ อยู่กลางฝ่ามือของเขา ก็แผ่รัศมีสีน้ำเงินอ่อนละมุนออกมา

“เทพบิดรผานกู่ยังสามารถเบิกฟ้าแยกปฐพีได้ เช่นนั้นเจียงตี๋อย่างข้าสร้างดวงดาวสักดวงคงไม่เกินไปกระมัง?!”

สิ้นเสียง อักขระเทพจิตหยางบนแผงอกของเขาก็พลันส่องสว่าง มหาสุริยันเจิดจรัสดวงหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า