กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
“อ๊า—น่าเบื่อเหลือเกิน—”
เจียงตี๋นอนแผ่หลาอยู่กลางโถงผานกู่ กลิ้งไปกลิ้งมาราวกับปลาเค็ม
เขาเงยหน้ามองเพดานโถงแล้วถอนหายใจยาว
“พี่ใหญ่ ท่านถอนหายใจครบ 328 ครั้งแล้ว”
ภายในสระโลหิต ดักแด้โลหิตที่เปล่งประกายสีทองหม่นส่งเสียงสตรีอ่อนโยนออกมา
“น้องสาวโฮ่วถู่!”
เจียงตี๋ลุกพรวดขึ้นนั่งราวกับปลาไนกระโจน แล้วขยับเข้าไปเบื้องหน้าดักแด้โลหิต “ยังเป็นเจ้าที่ใส่ใจข้า แม้แต่ตอนข้าถอนหายใจก็นับไว้ด้วย!”
ดักแด้โลหิตอื่น ๆ ในสระโลหิตต่างพากันส่งเสียงหัวเราะ หนึ่งในนั้นเป็นดักแด้โลหิตสีดำเร้นลับเอ่ยเย้า
“ก็เพราะพี่ใหญ่เสียงดังเกินไป จนทำให้น้องสาวโฮ่วถู่ไม่มีสมาธิบำเพ็ญอย่างสงบน่ะสิ!”
“ไป ๆ เด็กน้อยก้งกงอย่างเจ้าจะไปรู้อะไร!”