เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เจียงตี๋ยืนอยู่ใจกลางดินแดนเผ่ากิเลน มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นเล็กน้อย
อักขระเทพมิติบนหน้าผากของเขาหมุนเวียนกฎเกณฑ์แห่งมิติ ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “เปิด!”
“ฉึก——”
มิติถูกฉีกออกเป็นรอยแยกประหนึ่งผืนผ้า เผยให้เห็นช่องทางอันมืดมิดด้านใน
เจียงตี๋ก้าวเข้าไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างของเขาพลันหายวับไปจากจุดเดิม
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่โลกน้อยแห่งนี้ กลิ่นอายผุพังก็พุ่งปะทะใบหน้า
เจียงตี๋ขมวดคิ้ว ก่อนสะบัดมือสลายปราณขุ่นโดยรอบ
ในเวลานี้เอง เงามายาของชายชราผู้หนึ่งพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา
“เจ้าหนุ่ม ข้าคือกิเลนปฐม ยังไม่รีบคุกเข่ากราบข้าเป็นอาจารย์อีกหรือ!”
ชายชรามีหนวดผมขาวโพลนทั่วทั้งศีรษะ แลดูประหนึ่งเซียนผู้บำเพ็ญตน เสียงของเขาเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขามอันไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง