เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เจียงตี๋เดินทางตามคลื่นความผันผวนประหลาดนั้นไปเรื่อย ๆ ประกายแห่งความคาดหวังวูบไหวอยู่ในดวงตาสีเงิน
เขาเคลื่อนกายอย่างคล่องแคล่วผ่านหมู่เมฆหมอกแห่งภูเขาปู้โจว บางครั้งยังเด็ดผลไม้วิญญาณมากินเล่นแก้หิว
“คลื่นความผันผวนนี้...สมบัติอย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับสมบัติวิญญาณแต่กำเนิดระดับสูงสุดแน่!”
เจียงตี๋เลียริมฝีปาก ความเร็วเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
ทว่าเมื่อเขาเร่งมาถึงหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งอบอวลไปด้วยปราณวิญญาณ ภาพเบื้องหน้ากลับทำให้เขาผิดหวังจนเบ้ปาก
เขาเห็นดักแด้แสงขนาดมหึมาสองอันกำลังแตกร้าวอย่างช้า ๆ อยู่ใจกลางหุบเขา แรงกดดันอันน่าตกตะลึงแผ่ซ่านออกมา
“จุ๊ ที่แท้ก็มีคนถือกำเนิดนี่เอง...”
เจียงตี๋กอดอก พิงต้นไม้โบราณอย่างเกียจคร้าน พลางกล่าวว่า “เสียเที่ยวเปล่า”
หลังจากนั้นไม่นาน ดักแด้แสงทั้งสองก็ระเบิดออกพร้อมกัน