ตอนที่ 29 กงล้อมรรคาสวรรค์ปรากฏ ชาวประมงได้ประโยชน์อีกครั้ง!

ปราณแห่งฟ้าบุพกาลดุจคลื่นพิโรธพลุ่งพล่าน เจียงตี๋ไพล่มือไว้ด้านหลัง ยืนอยู่กลางความว่างเปล่า

ชายอาภรณ์โบกสะบัด กลิ่นอายต้นกำเนิดฟ้าบุพกาลวนเวียนอยู่รอบกาย

มุมปากของเขาประดับรอยยิ้มเลือนราง สายตาทะลุผ่านหมอกฟ้าบุพกาลเป็นชั้น ๆ ประสานกับหงจวินที่อยู่ตรงข้ามจากระยะไกล

“สหายเต๋าหงจวินเรียกข้ามาด้วยเหตุใด?!”

เจียงตี๋แสร้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้าอยู่หลายส่วน

โลหิตมรรคาสีทองบนหน้าอกของหงจวินยังไม่แห้งเหือด ประกายเย็นเยียบในดวงตาคมกริบดุจกระบี่

แผ่นหยกสรรค์สร้างที่ไม่สมบูรณ์เหนือศีรษะห้อยกฎมรรคาสามพันสายลงมา สะกดปราณแห่งฟ้าบุพกาลที่ปั่นป่วนโดยรอบไว้จนสิ้น

สีหน้าของเขามืดครึ้มดุจสายน้ำ ก่อนเอ่ยเสียงเย็นว่า

“เจียงตี๋ เจ้าอาศัยความวุ่นวิงชิงจตุกระบี่ประหารเซียนกับทวนปลิดชีพเทพไป หรือคิดจริง ๆ ว่าเปิ่นจั้วทำอะไรเจ้าไม่ได้?!”