เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ภายในค่ายกลกระบี่ประหารเซียน ปราณปีศาจพลุ่งพล่านดุจคลื่นคลั่ง กฎเกณฑ์ฟ้าดินบิดเบี้ยวพังทลาย
บรรพชนฟ้าดินและบรรพชนหยินหยางทยอยระเบิดตนเอง เส้นชีพจรปฐพีแห่งตะวันตกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เส้นชีพจรวิญญาณนับไม่ถ้วนระเบิดออก ปราณวิญญาณหลั่งทะลักดุจมหาอุทกภัยที่เขื่อนพังทลาย
หลัวโหวกระอักโลหิตมาร กลีบบัวดำดับโลการะดับสิบสองร่วงโรย แสงมารบนทวนปลิดชีพเทพก็หม่นลงหลายส่วน
มุมทั้งสี่ของค่ายกลกระบี่ประหารเซียนปรากฏรอยร้าว กระบี่ร้ายทั้งสี่ที่แขวนอยู่ในความว่างเปล่าสั่นสะท้านไม่หยุด ท่ามกลางเสียงกระบี่กลับเจือแววเศร้าอยู่หลายส่วน
“หงจวิน!”
หลัวโหวเช็ดคราบโลหิตตรงมุมปาก ดวงตาลุกโชนด้วยเพลิงมาร จ้องเขม็งไปยังนักพรตผู้สงบนิ่งตรงข้าม
เหนือศีรษะหงจวิน แผ่นหยกสรรค์สร้างหลั่งไหลกฎมรรคสามพันสายลงมา ขณะที่เมฆมงคลปวงสวรรค์คุ้มกาย หมื่นวิชามิกล้ำกราย
สีหน้าของเขาสงบนิ่ง ทว่าดวงตากลับวาบประกายเจ้าเล่ห์แห่งแผนการที่บรรลุผล
“หลัวโหว เจ้าใช้การสังหารพิสูจน์มรรค เข่นฆ่าสรรพชีวิตแห่งยุคบุพกาล วันนี้สมควรต้องรับเคราะห์แล้ว”