เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เจียงตี๋ยืนอยู่บนชั้นเมฆา ดวงตาสีเงินหรี่ลงเล็กน้อย มองแสงสีแดงสายหนึ่งที่พาดผ่านขอบฟ้าและค่อย ๆ เผยรูปลักษณ์ออกมา
นักพรตอาภรณ์แดงผู้หนึ่งกำลังขับเคลื่อนเมฆามา ใบหน้าซื่อสัตย์จริงใจ
รอบกายรายล้อมด้วยเมฆมงคล มิใช่หงอวิ๋น ผู้แสนดีอันดับหนึ่งแห่งยุคบุพกาลแล้วจะเป็นผู้ใดได้อีก?!
“จุ๊ ๆ ที่แท้ก็เจ้าโชคร้ายผู้นี้นี่เอง...”
จะกล่าวเช่นนั้นก็ไม่ได้ ควรกล่าวว่าโชคดีเกินไป จนถูกโชคชะตาสังหารเสียมากกว่า!
เจียงตี๋เบ้ปาก ก่อนละสายตากลับมาอย่างไร้ความสนใจ
ยามนี้หงอวิ๋นกับเจิ้นหยวนจื่อยังไม่บรรลุถึงระดับเซียนทองต้าหลัวด้วยซ้ำ
ในสายตาของเขาผู้เป็นกึ่งอริยะ ทั้งสองก็เป็นเพียงมดตัวน้อยที่กำจัดได้ด้วยมือเดียว
ทว่าพอครุ่นคิดอีกที มุมปากของเจียงตี๋ก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“แต่ว่า...ยุงแม้ตัวเล็กก็ยังเป็นเนื้ออยู่ดี”