เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เจียงตี๋ซึ่งซ่อนตัวอยู่ในละอองธุลีแห่งนภาเช็ดคราบเลือดตรงมุมปาก พลางบ่นเสียงเบา
“ต่อไปข้าจะไม่แสดงละครเช่นนี้อีกแล้ว เหนื่อยคนจริง ๆ!”
“หึ่ง ๆ—!”
ดาบตัดกรรมข้างกายเขาส่งเสียงดาบใสกังวาน ตัวดาบสั่นสะเทือนเบา ๆ ราวกับเห็นด้วยกับคำพูดของเขา
ที่แท้เจียงตี๋มิได้ระเบิดตนเองขึ้นมาจริง ๆ หากแต่ใช้วิชาหลอมอาวุธสร้างศิลาหลายร้อยแผ่นที่บรรจุกฎเกณฑ์แห่งมิติเอาไว้ล่วงหน้า แล้วจุดระเบิดในช่วงเวลาสำคัญ สร้างภาพลวงตาราวกับฟ้าดินพังทลาย
นี่เองคือสาเหตุที่ก่อนการต่อสู้ตัดสินสามวัน เจียงตี๋รู้สึกว่าวันเวลาผ่านไปชั่วพริบตา!
แรงสั่นสะเทือนจากการระเบิดของศิลาเหล่านี้หลอมรวมเข้ากับกลิ่นอายที่เขาแสดงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้แต่หลัวโหวก็ยังถูกหลอก
ท้ายที่สุด ตอนที่เจียงตี๋ลอบเข้าไปในดินแดนตะวันตก ศิลาแผ่นแรกก็ระเบิดต่อหน้าหลัวโหวแล้ว ย่อมไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกคุ้นเคย
“แต่การแสดงละครครั้งนี้คุ้มค่ายิ่งนัก!”
เจียงตี๋หรี่ตาลง มองไปยังซากศพที่ไม่สมบูรณ์ของเจ็ดแม่ทัพมารซึ่งกองอยู่ตรงมุมด้านข้าง