เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เหนือนภา เมฆเคราะห์ดุจทะเลหมึกห้อยกลับหัว กลุ่มเมฆที่พลิกม้วนมีอสรพิษอัสนีสีม่วงดำหลายร้อยล้านสายเริงระบำอย่างบ้าคลั่ง ย้อมผืนฟ้าทั้งหมดให้กลายเป็นสีม่วงคล้ำดุจวันสิ้นโลก
เสียงอัสนีคำรามสะเทือนจนเมฆาล่องไกลนับพันลี้แตกสลาย ระหว่างฟ้าดินอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความพินาศที่ทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออก
ร่างของเจียงตี๋ร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่า กระแทกเทือกเขารกร้างจนเกิดหลุมลึกกว่าร้อยจั้ง ฝุ่นควันฟุ้งตลบขึ้นทั่วฟ้า
“ครืน——”
ท่ามกลางเสียงภูผาแตกถล่ม เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แม้ทั่วร่างอาบไปด้วยเลือดก็หาได้ใส่ใจไม่
เขาเงยหน้ามองนภา ในดวงตาสีแดงคู่นั้นสะท้อนแสงอัสนีล้างโลกาที่กำลังบ่มเพาะอยู่ในเมฆเคราะห์
“น่าตื่นเต้นจริง ๆ เพียงแต่ไม่รู้ว่าอัสนีเคราะห์จะมีรสชาติอย่างไร!”
เจียงตี๋แผดเสียงยาวหนึ่งครา สายเลือดจอมเวทบรรพชนในร่างพลันเดือดพล่านอย่างสมบูรณ์