ตอนที่ 5 สถานการณ์เปิดกว้าง ดวงตะวันลอบขโมยไฟ!

ในความว่างเปล่า ร่างของเจียงตี๋กะพริบวูบวาบอย่างต่อเนื่อง ราวกับผิวกระจกที่แตกสลาย

ทุกครั้งที่ข้ามมิติ ล้วนก่อให้เกิดระลอกคลื่นละเอียดบนผืนแผ่นดินยุคบุพกาล จนในที่สุดก็สลัดหลุดจากแรงกดดันปราณปีศาจอันน่าอึดอัดของสมรภูมิสามเผ่าพันธุ์ได้อย่างสิ้นเชิง

“ฟู่ว——”

เขาพ่นปราณขุ่นออกมาเฮือกหนึ่ง ทันใดนั้นพลังแห่งการกลืนกินก็พลันปรากฏขึ้นภายในร่างของเจียงตี๋

ปราณมารที่เกาะติดราวกับหนอนชอนไชกระดูกถูกดึงออกมาอย่างฝืนกระชาก มันบิดตัวและส่งเสียงซี๊ดอยู่ภายในร่างของเขา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นพลังบริสุทธิ์ในท้ายที่สุด

[กลืนกินปราณมารของระดับกึ่งอริยะ 1 สาย]

[ได้รับความสามารถพิเศษ: สัมผัสปราณมาร]

[สามารถตรวจจับกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญมรรคมารได้ล่วงหน้า]

“หลัวโหว เจ้าสารเลวเจ้าเล่ห์!”

ประกายเย็นเยียบพลันฉายวาบในดวงตาสีทองคล้ำ กรงเล็บของเจียงตี๋กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว