กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 285 ทักษะอำพรางโฉม
มุมปากของเสิ่นเย่าเฟยยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา เขาหันไปมองความมืดมิดดุจหมึกนอกลานจอดรถ
“ไม่มีเรื่องใหญ่อะไร แค่จู่ ๆ ก็นึกได้ว่ามีวัตถุดิบ ‘พิเศษ’ บางอย่างในร้านยังจัดการไม่เรียบร้อย”
“ฉันออกไปทำธุระสักหน่อย เดี๋ยวก็กลับ”
หลินเชียนเชียนอยู่กับเขามาหลายปี แค่สบตากันครั้งเดียว
ก็เข้าใจทันทีว่าผู้ชายคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
ใบหน้าเย็นชางดงามของเธอไม่เผยความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
เพียงล้วงกุญแจสำรองพวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแบรนด์เนม
เสียงกริ๊กดังขึ้น กุญแจรถโลหะที่ยังอุ่นจากมือพุ่งเป็นเส้นโค้งเย็นเยียบกลางอากาศ