กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 สมองมีน้ำหรือไง?
“ซือฝู ผมมันไร้ประโยชน์จริง ๆ วัตถุดิบล้ำค่าขนาดนี้กลับถูกผมทำเสียจนหมด!”
ขณะที่หลิวฉือหลินจมอยู่กับความรู้สึกผิดและสิ้นหวังจนถอนตัวไม่ขึ้น
เสิ่นเย่าเฟยกลับไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว
“ตื่นตระหนกอะไร? ต่อให้ฟ้าถล่มก็มีฉันรับไว้!”
เสิ่นเย่าเฟยหยิบมีดบนเขียงขึ้นมาโดยไม่ลังเล แล้วฝืนยัดกลับเข้าไปในมือที่ยังสั่นเล็กน้อยของหลิวฉือหลิน
“ถึงเนื้อปลาจะโดนพิษจนเสีย แต่โครงกระดูกกับโครงสร้างหนังปลายังอยู่!”
“ถือมันแล้วฝึกต่อไป ตามรอยมีดเมื่อครู่แล้วกรีดลงไปอีก
ใช้ปลาที่เสียตัวนี้เป็นหินลับมีดฝึกมือ!”