กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 วางกับดัก
เวลาเพียงสิบกว่าวินาที เสิ่นเย่าเฟยก็พลิ้วขึ้นไปบนหน้าต่างเหล็กดัดขึ้นสนิมของชั้นห้าอย่างเงียบเชียบราวกับวิญญาณไร้น้ำหนัก
เขากวาดตามองผ่านกระจกที่มีฝุ่นจับ จากนั้นก็ใช้มือข้างเดียวเกี่ยวขอบกรอบหน้าต่างอะลูมิเนียม ก่อนออกแรงบีบนิ้วอย่างฉับพลัน
“กร๊อบ!”
กลอนประตูเลื่อนเก่า ๆ บานนั้นเปราะราวกับทำจากกระดาษ ถูกเขาใช้กำลังหักจนขาดโดยแทบไม่มีเสียง
เสิ่นเย่าเฟยคล่องแคล่วราวกับแมวราตรี ลอดช่องระเบียงเข้าไปในห้องเช่าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่คุณภาพต่ำและกลิ่นเท้าเปรี้ยวเหม็น