กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 เสียงทิพย์
ตอนที่สถานการณ์กำลังวุ่นวายถึงขีดสุดจนแม้แต่หลิวเสี้ยวกวงยังรู้สึกปวดหัว
เสิ่นเย่าเฟยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาก้าวไปข้างหน้า ดวงตาลึกล้ำมืดมน
จากนั้นเปิดใช้เสียงทิพย์โดยตรง
เขามองอันธพาลที่ตะโกนเสียงดังที่สุด แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ
เสียงไม่ดังนัก แต่กลับแทรกซึมอย่างประหลาด ราวกับดังก้องขึ้นในห้วงลึกของสมองทุกคนโดยตรง
ท่วงทำนองนั้นยากจะอธิบาย คล้ายเสียงระฆังยามเย็นจากวัดเก่าแก่
หรือคล้ายเสียงร้องของวาฬจากใต้ทะเลลึก
“พวกคุณแน่ใจจริง ๆ หรือว่าสิ่งที่พูดเป็นแบบนั้น?”