กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 ใส่กุญแจมือให้หมด! พาตัวไป!
เมื่อคนที่นอนอยู่บนพื้นเงียบสนิท เหลือเพียงเสียงครางเหมือนกองเนื้อเละ ๆ
เสียงไซเรนแสบแก้วหูก็ดังมาจากด้านนอกในที่สุด
แสงไฟตำรวจสีแดงสลับน้ำเงินส่องผ่านประตูกระจก ทำให้ภาพร้านที่พังยับเยินดูแปลกตาราวกับภาพหลอน
ตอนหลิวเสี้ยวกวงพาตำรวจท้องที่สองสามนายเปิดประตูเข้ามา
ทุกคนเห็นภาพตรงหน้าแล้วอดสูดปากด้วยความตกใจไม่ได้
โถงด้านหน้าที่มีพื้นที่ไม่ถึง 20 ตารางเมตร เต็มไปด้วยชายฉกรรจ์เจ็ดแปดคนที่นอนระเกะระกะ
โต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่งแตกกระจายเกลื่อนพื้น ราวกับเพิ่งถูกไต้ฝุ่นพัดถล่ม