บทที่ 263 คิดจะแอบหนีไปคนเดียว

“คำพูดนี้ไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด! อย่าว่าแต่เรื่องกินเรื่องอยู่เลย ต่อให้เป็นฝ่ายส่งกำลังบำรุงของผมก็ยังต้องพึ่งคุณ!”

เฉียวอันรีบโบกมือ “ผู้อำนวยการเจียว ไม่ได้เกินจริงขนาดที่พวกคุณพูดกันหรอกค่ะ”

“ไม่เกินจริงเลย ไม่เกินจริงสักนิด” เจียวเถี่ยหมินพาเฉียวอันกลับมาที่ห้องทำงาน

เขาหยิบกระปุกใบชาออกมาจากตู้ ท่าทางทะนุถนอมระมัดระวังแบบนั้น ดูท่าคงเป็นชาที่ปกติแล้วตัวเองก็ยังตัดใจชงดื่มไม่ลง

เขาชงชาใส่แก้วกระบอกใบใหญ่ให้เฉียวอันหนึ่งแก้ว

“รีบนั่งลงก่อน เรามาคุยเรื่องแผนการดัดแปลงขั้นต่อไปกันให้ละเอียดเถอะ”

ในเวลานี้ อู่รถของกองทัพตะวันตกเฉียงเหนือมีรถขนส่งอยู่ทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบสองคัน ในจำนวนนี้มีคันที่สามารถวิ่งใช้งานได้ตามปกติอยู่เก้าสิบแปดคัน

ส่วนที่เหลือถ้าไม่ตกรุ่นจนเก่าเกินไป ก็มีอาการเสียที่ซ่อมอย่างไรก็ไม่หาย