บทที่ 262 ยาห่อเดียวก็ซื้อใจได้แล้ว

“ทั่วทั้งประเทศมีแค่สิบกว่าคนเท่านั้น! ไม่ว่าคนไหนก็ทำให้พวกโรงงานใหญ่ของรัฐแย่งกันแทบบ้าทั้งนั้นแหละ”

“อย่าว่าแต่โรงงานใหญ่ของรัฐเลย แม้แต่สถาบันวิจัยวิศวกรรมที่ปักกิ่งก็คงงัดทุกวิถีทางมารั้งตัวไว้แน่!”

“คนแบบนี้ กองทัพตะวันตกเฉียงเหนือของเรากลับมีอยู่คนหนึ่ง! นายว่ามันน่าอัศจรรย์ใจไหมล่ะ?”

เมื่ออู๋อิ้งกั๋วคิดมาถึงตรงนี้ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะดูเอกสารในมือต่อ ในหัวมีแต่เรื่องของเฉียวอันเต็มไปหมด

มิน่าล่ะเจ้าเด็กฮั่วจี้อวิ๋นถึงได้พูดจาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าเมียตัวเองเก่งกาจขนาดไหน

ที่แท้ก็ไม่ได้ขี้โม้เลยสักนิด

เขายกหูโทรศัพท์ขึ้นมา ต่อสายไปยังฝ่ายส่งกำลังบำรุง คนที่รับสายบอกว่าเจียวเถี่ยหมินไม่อยู่

พอถามต่อ ถึงได้รู้ว่าเจียวเถี่ยหมินขลุกอยู่ในโรงรถตลอดทั้งวันเพื่อช่วยเฉียวอันดัดแปลงรถบรรทุกขนส่ง