บทที่ 256 การทะเลาะกันระหว่างแม่ลูก

“อะไรนะ” ดวงตาของซูซิ่วหลานเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองเหลืองทันที

“เธอหมายความว่าที่ดินหลายร้อยหมู่ในฟาร์มนั่น…ยกให้เธอหมดเลยเหรอ”

เฉียวอันตีมือเธอเบาๆ “พี่ซู อะไรคือยกให้ฉันกันคะ ให้ฉันไปเพาะปลูกต่างหากล่ะ เสบียงกับผักที่ปลูกได้ก็ส่งให้กองทัพตะวันตกเฉียงเหนือค่ะ”

“อ๋อๆ ใช่ๆ มันต้องเป็นแบบนี้สิ” ซูซิ่วหลานเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองพูดผิดไป

เติ้งซิงฮั่นพาลูกศิษย์หนีหน้าออกจากอามู่ถูไปอย่างน่าสมเพช

ส่วนเฉียวอันก็นำคนเข้าประจำการที่ฟาร์มได้อย่างราบรื่น

พลาสติกคลุมเรือนกระจกที่เธออาศัยรถไฟทหารขนกลับมาคราวก่อน เพียงพอที่จะคลุมพื้นที่นับร้อยหมู่ของฟาร์มแห่งนี้

พลาสติกเหล่านี้ถูกเก็บรักษาไว้ในคลังของกองทัพตะวันตกเฉียงเหนือมาโดยตลอด

อู๋อิ้งกั๋วส่งทหารมาสองกองร้อยเพื่อช่วยเธอสร้างเรือนกระจก