บทที่ 235 พูดชัดเจนถึงเพียงนี้แล้ว

หวงฮั่นเหลียงหมุนเก้าอี้กลับด้านแล้วนั่งลง มือสองข้างพาดไว้บนพนักพิง

"เรื่องนี้มันความผิดนายจริงๆ นั่นแหละ หลายปีมานี้เสี่ยวหงต้องลำบากมากแน่ๆ ผู้หญิงน่ะกลัวคนกุเรื่องใส่ร้ายที่สุดแล้ว แต่ก่อนในหมู่บ้านมีผู้หญิงตั้งเท่าไรที่ต้องฆ่าตัวตายเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์เพราะเรื่องพรรค์นี้"

หลี่เชาได้ยินเข้าก็เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มแผ่นหลัง เขาไม่กล้าคิดเลยว่าหากครั้งนี้ไม่ได้กลับบ้านเกิด ผลลัพธ์ของเจี่ยเสี่ยวหงจะเป็นอย่างไร

ไม่ใช่ว่ารอจนเขาปลดประจำการกลับมา เมียก็ไม่อยู่แล้วหรอกหรือ?

"พี่สะใภ้ พี่ว่าผมต้องทำยังไงเสี่ยวหงถึงจะยอมยกโทษให้ผมครับ?" หลี่เชาเอ่ยขอความช่วยเหลือจากเฉียวอัน

ผู้หญิงย่อมเข้าใจผู้หญิงดีที่สุด พี่สะใภ้ต้องรู้แน่นอน