บทที่ 232 นอกใจ ยั่วยวนผู้ชาย

ที่นี่อยู่ติดกับใจกลางเมืองที่คึกคักที่สุดของเมืองหยุนเฉิง รอบๆ เป็นที่พักของข้าราชการทั้งนั้น

หวงฮั่นเหลียงยิ้มแหยๆ "พี่สะใภ้ครับ บ้านหลังนี้คงจะไม่ใช่…"

เฉียวอันพยักหน้า "ใช่แล้ว เป็นของฉันเอง"

"เปิดร้านขายผักแถวนี้น่าจะดีนะ"

คนในย่านที่พักอาศัยเวลาจะซื้อผักต้องไปที่สหกรณ์จัดซื้อและจัดจำหน่ายหรือไม่ก็ตลาดของรัฐ ช่วงฤดูร้อนยังพอทน แต่พอเข้าฤดูหนาว มณฑลจงหยุนก็แทบไม่มีผักอะไรให้กิน

แต่ถ้าปรับพื้นที่ตรงนี้สักหน่อย แล้วปลูกผักจากทางใต้ รับรองว่าขายดีแน่

ส่วนเรื่องที่ดินน่ะหรือ… เฉียวอันคิดไว้แล้ว หมู่บ้านเหลียนฉือมีพร้อมอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?

เถียนหย่งฟู่ยังเป็นเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านอยู่ ถ้าได้นำชาวบ้านสร้างฐานะ เขาย่อมต้องยินดีอยู่แล้ว

เดินต่อไปอีกหน่อย เฉียวอันก็หยุดฝีเท้าลงอีกครั้ง