บทที่ 231 นี่คงคิดถึงเมียเข้าแล้วสิ

เมื่อต่งต้าไห่ฟังจบก็ตบโต๊ะดังฉาด "เธอหมายความว่าให้ฉันจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า สร้างแบรนด์ของตัวเองขึ้นมา แล้วค่อยสั่งซื้อผ้าแบบที่คนอื่นไม่มีมาจากฮ่องกง เอาผ้านั่นมาทำเป็นป้ายเครื่องหมายการค้าติดบนเสื้อผ้า เหมือนไอ้แบรนด์…เนลอะไรนั่นของต่างประเทศใช่ไหม?"

เฉียวอันดีดนิ้วเป๊าะ "ถูกต้องค่ะ!"

"ต่อไปเสื้อผ้าของเถ้าแก่ต่งก็จะเป็นมาตรฐานของวงการ ขอแค่เป็นคนพอมีเงินและมีรสนิยมสักหน่อย ใครเขาจะอยากไปใส่ของเลียนแบบของก๊อบปี้กันล่ะคะ"

ต่งต้าไห่หยิบบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่งด้วยความตื่นเต้น พอจะจุดสูบก็นึกขึ้นได้ว่าเฉียวอันเป็นสุภาพสตรี จึงรีบเก็บกลับไปทันที

"เฉียวอัน มิน่าล่ะถึงบอกว่าเธอเป็นเสาหลักค้ำจุนโรงงานของเรา พรุ่งนี้ฉันจะรีบไปยื่นขอเครื่องหมายการค้าเลย"