บทที่ 202 ฉันไม่ให้กิน เธอก็ห้ามกิน

กัวไฉเฟิ่งได้ยินดังนั้น เปลวไฟโทสะที่สุมแน่นอกก็เริ่มระบายใส่เซี่ยเสี่ยวอวิ๋น “แกเป็นสะใภ้บ้านไหนกันแน่ นังตัวดี เลี้ยงเสียข้าวสุก! ตระกูลฮั่วให้ผลประโยชน์อะไรแก ถึงได้เข้าข้างพวกมันขนาดนี้?”

“คุณ…” เซี่ยเสี่ยวอวิ๋นเป็นปัญญาชน ไม่ถนัดเรื่องด่าทอใคร

“ฉันแค่พูดตามความจริง ไม่ใช่ว่าคุณจะพูดอะไรก็เป็นอย่างนั้นไปหมด”

“พอได้แล้วทั้งคู่!” เจิงฝูซุ่นตะโกนลั่น

กัวไฉเฟิ่งและเซี่ยเสี่ยวอวิ๋นหุบปากลงพร้อมกันทันที

“ผู้บัญชาการกองพล เรื่องวันนี้ผมต้องขอคำอธิบาย แม่ผมจะโดนตบฟรีๆ แบบนี้ไม่ได้”

“อยากได้คำอธิบายงั้นเหรอ? ถ้างั้นฉันจะให้คำอธิบายกับนายเอง” เฉียวอันมีสีหน้าบึ้งตึง เธอเอามือค้ำเอวพลางก้าวขึ้นมาข้างหน้า