บทที่ 201 สามีเวลาลงไม้ลงมือช่างเท่จริง ๆ

“กู่อวี่ เธออย่าไปทะเลาะกับป้าสะใภ้ใหญ่กัวเลย พวกเราเป็นคนรุ่นใหม่ อะไรยอมได้ก็ยอมถอยสักก้าวเถอะ”

“ให้ป้าเขาซื้อก่อนเถอะ ไม่อย่างนั้นพวกเธอสองคนยืนขวางอยู่ตรงนั้น ก็มีแต่จะทำให้ทุกคนเสียเวลาไปด้วย เธอว่าจริงไหม?”

เพียงสองประโยค หลินหว่านก็โยนความผิดและข้อขัดแย้งไปให้เล่อกู่อวี่ทันที

ทั้งที่เห็นชัดๆ ว่ากัวไฉเฟิ่งเป็นฝ่ายแซงคิวและไร้เหตุผล แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเล่อกู่อวี่ใจแคบ ทำให้ทุกคนต้องมายืนรออยู่ข้างหลังเสียอย่างนั้น

เล่อกู่อวี่รับรู้ได้ถึงสายตาไม่พอใจของคนรอบข้าง ใบหน้าของเธอพลันแดงก่ำ มุมปากตกลงด้วยความอึดอัด

ขณะที่เธอกำลังจะเบี่ยงตัวหลบ เพื่อยอมให้กัวไฉเฟิ่งซื้อก่อนนั้นเอง

เฉียวอันก็ก้าวออกมายืนข้างหน้า