กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
ฮั่วจี้อวิ๋นขับรถมาส่งพวกเขาที่สถานีรถไฟ ยืนเฝ้าจนกระทั่งพนักงานขายตั๋วยื่นตั๋วตู้นอนชั้นหนึ่งใส่มือเฉียวอัน
“อันอัน ต้องระวังตัวเรื่องความปลอดภัยให้มากๆ นะ พักผ่อนให้พอ กินข้าวให้ตรงเวลา อย่าฝืนตัวเองจนเหนื่อยล่ะ”
“เสร็จเรื่องแล้วก็รีบกลับมา อย่าปล่อยให้ผมเป็นห่วง”
บนชานชาลา ฮั่วจี้อวิ๋นกอดเฉียวอันไว้แน่นโดยไม่สนใจสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา
เพิ่งจะสงบสุขได้ไม่กี่วัน ภรรยาก็ต้องจากไปอีกแล้ว แถมยังต้องเหน็ดเหนื่อยเพื่อกองทัพตะวันตกเฉียงเหนือของพวกเขาอีก
ต้องอุ้มท้องโตขนาดนี้เดินทางไกลหลายพันกิโลเมตร
เขาปวดใจจริงๆ
ขอบตาของฮั่วจี้อวิ๋นร้อนผ่าว น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย
“ฉันรู้แล้วค่ะ มีสหายสองคนนี้อยู่ด้วย คุณก็วางใจเถอะนะ”