บทที่ 194 เด็กต้องได้รับการสั่งสอน

เฉียวอันหันขวับไปด้วยความแปลกใจ พบว่าฮั่วจี้อวิ๋นดูเหมือนจะกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งการสงสัยในคุณค่าของตัวเองเข้าแล้ว

ก็นั่นสินะ ตั้งแต่โบราณมา ผู้ชายมักจะคิดว่าหากผู้หญิงหาเงินได้มากกว่าตน นั่นย่อมแปลว่าตนเองไร้ความสามารถ

ฮั่วจี้อวิ๋นเองก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

"สามีคะ คนเรามีความถนัดต่างกัน สิ่งที่ฉันถนัดคือการหาเงินกับงานวิศวกรรมเครื่องกล ส่วนคุณคือวีรบุรุษผู้ปกป้องบ้านเมือง"

"พวกคุณสร้างคุณูปการมากมายเพียงใดเพื่อปกป้องความสงบสุขตามแนวชายแดน สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เงินทองจะมาวัดค่าได้หรอกนะคะ"

"เพราะฉะนั้นอย่าดูถูกตัวเองเลยค่ะ คราวหน้าถ้าฉันได้ยินคุณพูดจาแบบนี้อีก ฉันจะโกรธจริงๆ ด้วย"

ฮั่วจี้อวิ๋นก็เหมือนสุนัขพันธุ์โกลเดนตัวใหญ่ พอได้รับการเอ่ยชมไปสองประโยค มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาทันที