บทที่ 192 ปุ๋ยเคมีคือปัญหาใหญ่

“ที่รัก คิดอะไรอยู่เหรอครับ”

ฮั่วจี้อวิ๋นเดินมาข้างหลังเธอ แล้ววางสองมือลงบนบ่าของเธอเบาๆ

ความคิดของเฉียวอันถูกขัดจังหวะ ร่างกายพลอยสะดุ้งไหวอย่างไม่ทันตั้งตัว

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ”

เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าเลยห้าโมงเย็นมาแล้ว

“อันอัน” สีหน้าของฮั่วจี้อวิ๋นเคร่งขรึมขึ้นมาฉับพลัน

เขาดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลงตรงหน้าเฉียวอัน

“ถ้าคุณเจอปัญหาอะไรที่จัดการยาก ต้องบอกผมนะ”

“เราเป็นสามีภรรยากัน คุณอย่าเอาแต่มองว่าผมเป็นคนนอกสิ”

ฮั่วจี้อวิ๋นสบตากับเธอ แววตาแฝงความน้อยใจอยู่สามส่วน ความจริงใจสามส่วน ส่วนที่เหลือคือความคาดหวัง