บทที่ 191 ผลผลิตขาดแคลน

เฉียวอันพูดไม่กี่ประโยคก็ทำเอาหลินหว่านหน้าแดงก่ำ

เวินเสี่ยวเสี่ยวเงยหน้าขึ้นก็เห็นใบหน้าของเฉียวอันพอดี

แม่คนใหม่ช่างดีเหลือเกิน แม่คนใหม่เก่งกาจจริงๆ!

อยากอยู่แนบชิดกับแม่คนใหม่จัง

เธอจึงกอดต้นขาของเฉียวอันไว้ ใบหน้าเล็กๆ ที่เดิมทียังหวาดระแวงอยู่บ้าง ตอนนี้กลับดูฮึกเหิมภาคภูมิขึ้นมาทันตา

“พี่สะใภ้หลิน เรื่องอื่นเอาไว้ก่อนเถอะ ทำไมเธอถึงปล่อยให้ฟ่านเทาเรียกเสี่ยวเสี่ยวบ้านเราว่าเป็นลูกไม่มีพ่อมีแม่?”

“เขาอายุเท่าไร เสี่ยวเสี่ยวอายุเท่าไร?”

“ต่อให้เธอไม่คิดถึงตัวเอง ก็ควรจะคิดถึงพี่ฟ่านหลินบ้างนะ เธอสั่งสอนลูกชายของวีรบุรุษออกมาแบบนี้ ไม่กลัวพี่ฟ่านหลินที่อยู่ใต้ดินจะนอนตายตาไม่หลับหรือไง? ไม่กลัวฟ่านเทาจะถูกคนอื่นตราหน้าว่าไร้การอบรมสั่งสอน ว่ามีแม่ให้กำเนิดแต่ไม่มีแม่สั่งสอน เป็นเด็กเหลือขอที่ไม่มีพ่อหรอกเหรอ?”

คำพูดของเฉียวอันหนักแน่นทรงพลัง