บทที่ 182 คนมาใหม่ต้องเลี้ยงข้าว

“อย่างที่สอง ฉันมีใบรับรองช่างเทคนิคพิเศษ สังกัดอยู่กับโรงงานเครื่องจักรกลในตำบลจินสุ่ย ทุกเดือนจะได้เบี้ยเลี้ยงพิเศษหนึ่งร้อยหยวน แล้วก็คูปองน้ำมันอีกหนึ่งร้อยยี่สิบลิตรค่ะ”

สวีกว่างผิงไม่ค่อยเข้าใจนักว่าใบรับรองช่างเทคนิคพิเศษคืออะไร แต่การที่ไม่ต้องไปเข้างาน ทว่ายังได้รับเบี้ยเลี้ยงพิเศษกับคูปองน้ำมัน ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

“อย่างที่สาม ทุกๆ สองเดือนฉันจะเดินทางไปเมืองกว่างหยุนสักครั้ง เพื่อส่งแบบเสื้อผ้าสองชุดให้แก่โรงงานเสื้อผ้าซานเหอซึ่งเป็นโรงงานที่ใหญ่ที่สุดที่นั่น ค่าออกแบบครั้งละสองหมื่นหยวน เสื้อผ้าที่ขายออกไปจะแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ฉันตัวละสองเปอร์เซ็นต์ รายได้ขั้นต่ำก็ไม่น้อยกว่าสองหมื่นห้าพันหยวนขึ้นไปค่ะ”

สวีกว่างผิง : “(ΩДΩ)!!”