บทที่ 181 การรายงานทรัพย์สินอันน่าตกตะลึง

กัวไฉเฟิ่งพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ลูกชายของเธอเป็นถึงผู้บังคับการกรม ตัวเธอเองก็อายุมากแล้ว นับตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในเขตบ้านพักทหารเมื่อปลายปีก่อน ยังไม่เคยได้ยินใครกล้าพูดจาแบบนี้กับเธอมาก่อนเลย

ครึ่งชีวิตแรกเธอใช้ชีวิตอยู่ในชนบท ทุกวันถ้าไม่ลงแปลงนาก็ไปทำงานที่กองพลน้อย สิ่งเดียวที่พอจะเชิดหน้าชูตาได้ก็คือการเลี้ยงดูลูกชายจนได้ดี

ตอนนี้ลูกชายได้เป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ในกองทัพ เธอติดตามมาอยู่กับครอบครัวทหารที่อามู่ถู จากชนบทเข้าสู่เมืองหลวง ทั้งยังได้อยู่อาศัยในบ้านพักหลังใหญ่โตขนาดนี้

กัวไฉเฟิ่งจึงรู้สึกว่าตนเองไม่ได้เป็นหญิงชราบ้านนอกคนเดิมอีกต่อไปแล้ว

นอกจากพวกที่มีตำแหน่งสูงกว่าลูกชายของเธอ คนอื่นล้วนไม่อยู่ในสายตาทั้งสิ้น