บทที่ 172 ซื้อไว้ก่อนค่อยว่ากัน

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกๆ ก็ต้องการพ่อ อีกทั้งเธอยังไม่อยากหมกตัวทำวิจัยอยู่กับกองเครื่องจักรในสถาบันวิจัยวิศวกรรมทุกเมื่อเชื่อวัน

ดังนั้นเมื่อเผชิญกับการหยั่งเชิงของอวี๋หลินโจว เฉียวอันจึงไม่คิดจะอ้อมค้อม

"เลขาฯ อวี๋คะ ฉันไม่ไปทำงานที่ปักกิ่งหรอกค่ะ รองผู้อำนวยการหวังเขียนไว้ในจดหมายถึงเรื่องการขึ้นทะเบียนช่างเทคนิคพิเศษ ฉันคิดดูแล้ว เอาชื่อมาขึ้นทะเบียนไว้กับโรงงานเราดีกว่าค่ะ"

"จริ… จริงหรือ!"

อวี๋หลินโจวเบิกตากว้าง แฟ้มเอกสารในมือถูกเขาบีบจนบิดเบี้ยว

"เยี่ยมไปเลย! เยี่ยมยอดจริงๆ!"

จ้าวเจิ้นกังชูกำปั้นขึ้นฟ้าอย่างสะใจ "มณฑลจงชวนของเรา ผ่านมาตั้งหลายปี ถ้านับรวมเธอด้วยก็เพิ่งมีช่างเทคนิคพิเศษแค่สองคนเท่านั้น! ถ้าเธอเอาชื่อมาขึ้นทะเบียนไว้ที่โรงงานเรา ต่อไปฉันก็สามารถตั้งห้องแล็บเฉพาะทางได้ พวกเราก็สามารถทำงานวิจัยกันได้แล้ว!"