บทที่ 168 คิดว่าฉันเป็นแมวป่วยหรือไง

เจี่ยงอวี้ซุ่นนำตำรวจทุกคนในสถานีเปลี่ยนเป็นชุดนอกเครื่องแบบ แล้วเดินตามเฉียวอันออกสู่ท้องถนน

ทักษะการตามหาคนของเธอยอดเยี่ยมกว่าพวกตำรวจมากนัก

"เฉียวอัน นี่เป็นแก๊งค้ามนุษย์ ไม่กี่วันก่อนทางเมืองเอกมีหนังสือประสานขอความร่วมมือมา บอกว่าคนพวกนี้หนีมาที่อำเภอหว่านโจวของเรา"

"ผมคาดว่าพวกที่ลักพาตัวฮั่วเฉินไปก็น่าจะเป็นคนกลุ่มนี้นี่แหละ" เจี่ยงอวี้ซุ่นเดินตามหลังเฉียวอันติดๆ

"ฉันไม่ได้กลัวว่าพวกมันจะเอาฮั่วเฉินไปขายหรอกค่ะ สิ่งที่ฉันกลัวคือพวกมันจะ…"

เฉียวอันไม่ได้พูดต่อ แต่เจี่ยงอวี้ซุ่นเข้าใจดีว่าเธอคิดอะไรอยู่

ถ้าถูกขายไป ด้วยความสามารถของเฉียวอันย่อมตามหาตัวกลับมาได้

แต่ถ้าทำให้เสียโฉม หรือทำให้พิการ คนเป็นแม่คงปวดใจแทบขาด