กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
“พ่อคะ หึงคืออะไรเหรอคะ” ฮั่วหนิงหันไปมองเฉียวอัน “แม่คะ แม่อยากกินน้ำส้มสายชูไหมคะ เดี๋ยวหนูไปหยิบในครัวให้”
ฮั่วเฉินก็แอบสงสัยเหมือนกัน แต่เขาจำได้ว่าแม่ชอบกินของเปรี้ยวจริงๆ ไม่แน่ว่าเธออาจจะแอบกินน้ำส้มสายชูอยู่จริงๆ ก็ได้
“พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกันเนี่ย” เฉียวอันตวัดค้อนใส่ฮั่วจี้อวิ๋นวงใหญ่
“เดือนหน้าคุณก็ต้องกลับไปแล้ว ฉันคอยเฝ้าคุณไม่ได้หรอกนะ ถ้าเกิดเธอ…”
ฮั่วจี้อวิ๋นกุมมือเฉียวอันไว้ “ต่อไปนี้ผมจะไม่ไปบ้านพวกเขาอีกเด็ดขาด แล้วก็จะไม่เอ่ยปากคุยกับเธอแม้แต่คำเดียวด้วย หลายปีมานี้เรื่องที่ควรช่วยผมก็ช่วยไปหมดแล้ว”
“ผมคิดว่าตัวเองทำมามากพอแล้วจริงๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมมองเธอเป็นพี่สะใภ้มาโดยตลอด ความคิดจิตใจของเธอจะไปอยู่ที่ฟ่านเทา หรือจะไปอยู่ที่ผู้ชายโสดคนอื่นก็ย่อมได้ แต่ต้องไม่ใช่ที่ตัวผม”
“อีกอย่างเธอยังกินหัวกินหางสองทาง คนเรามันโลภมากเกินไปไม่ได้”