บทที่ 139 เยี่ยมชมตรวจสอบได้ตามสบาย

คนอื่นอาจจะทำไม่ได้ แต่เฉียวอันทำได้แน่นอน เพราะเธอคือตัวนำโชคประจำสถานีตำรวจตำบลจินสุ่ย

พอได้ยินว่ามีคนมาหาเรื่องที่หน้าร้านของเฉียวอัน เจี่ยงอวี้ซุ่นก็คว้าเสื้อเครื่องแบบตำรวจมาสวม แล้วพาตำรวจอีกสองนายมุ่งหน้าตรงไปยังโรงอาหารของโรงงานเครื่องจักรกลทันที

เฉียวอันกับตงเหมยขี่รถสามล้อล่วงหน้าไปก่อนก้าวหนึ่ง

ทันทีที่เดินมาถึงหน้าประตูโรงอาหาร เฉียวอันก็ได้ยินเสียงดังเอะอะวุ่นวายอยู่ข้างในเหมือนฝูงแมลงวันบินหึ่ง

ผู้คนกลุ่มใหญ่กำลังรุมล้อมอยู่ที่หน้าต่างหมายเลข 13

พอเดินเข้าไปใกล้ เธอก็เห็นคนงานชายหญิงหลายคนในชุดเครื่องแบบ กำลังถือกล่องข้าวในมือ

พวกเขาล้อมป้าหลิวเอาไว้ตรงกลาง

“เธอดูกับตาตัวเองสิ ไส้ซาลาเปานี่มันบูดแล้ว ทำมาค้าขายกันแบบนี้ได้ยังไง? ยังมีจิตสำนึกอยู่ไหม!”