บทที่ 118 ลูกแก้วถูกแย่งไปหมดแล้ว

ไม่ได้เด็ดขาด!

ความลับของแม่จะให้คนอื่นรู้ไม่ได้

เขากับฮั่วหนิงขนาดพ่อยังไม่ยอมบอกเลย

"เอ่อ คือว่า ฉันไม่เล่นแล้ว พวกนายเล่นกันเถอะ"

ฮั่วเฉินถอยออกมาจากกลุ่มคน

ฮั่วตงกับฮั่วเจี๋ยประกบซ้ายขวา พาเขาเดินไปยังที่ลับตาคน

พวกเขาเดินตัดผ่านลานกว้าง เข้าไปในทางเดินสายเล็กๆ

ฮั่วฟางกำลังกระโดดหนังยางอยู่พอดี จึงไม่ได้เห็นความเคลื่อนไหวทางนั้น

"พวกพี่จะพูดอะไร เรื่องแม่ฉันเป็นยังไงเหรอ" ฮั่วเฉินมองพวกเขาทั้งสองด้วยความระแวดระวัง

"เอาลูกแก้วออกมา!" ฮั่วเจี๋ยผลักเขาอย่างแรง