บทที่ 104 ไม่ได้โดนซ้อมจนหนีเตลิดไปเสียหน่อย

"นี่ยังต้องให้บอกอีกเหรอ ในหมู่บ้านเขาลือกันไปทั่วแล้ว" ฮั่วจี้อวี่เม้มปาก "กลิ่นซาลาเปาไส้เนื้อหอมขนาดนั้น พวกพี่ไม่ได้กลิ่นหรือไง?"

"ป้าหลิวกับลี่ตงเหมยยังเอาหมั่นโถวกับขนมเปี๊ยะไส้เนื้อกลับบ้านทุกวันเลยนะ เป็นแป้งขาวล้วนๆ ด้วย"

สิ้นเสียงพูด ก็มีเสียงสูดน้ำลายดังขึ้น

ฮั่วโส่วเถียนสูบยาไปสองคำ "ดูพวกแกสิ ไม่มีอนาคตเอาเสียเลย แค่ได้ยินเรื่องซาลาเปาไส้เนื้อก็ตะกละตะกลามกันขนาดนี้"

"พ่อคะ ค่าเลี้ยงดูที่รองสองรับปากว่าจะให้พ่อกับแม่เนี่ย ก่อนปีใหม่ต้องจ่ายแล้วไม่ใช่เหรอคะ?" เสิ่นซิ่วฟางเอ่ยขึ้นมาทันที "ถึงตอนนั้นแบ่งให้บ้านเราสักสิบห้าหยวนนะคะ ฉันไม่ค่อยได้กินของมันๆ ลูกในท้องพ่อคงโตไม่เต็มที่หรอกค่ะ"