บทที่ 105 ศพใต้ผืนป่า

คนขับเหยียบเบรกกะทันหัน ทุกคนในรถคะมำไปข้างหน้าตามแรงเหวี่ยง

เฉียวอันเปิดประตูรถแล้วกระโดดลงไปทันที

เจี่ยงอวี้ซุ่นและคนอื่นๆ รีบตามลงมาติดๆ

ที่นี่คือป่าละเมาะทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านหลี่จวง ในช่วงกลางฤดูหนาว ต้นไม้ผลัดใบจนโกร๋น เหลือเพียงทัศนียภาพอันแห้งแล้งรกร้าง

"เฉียวอัน ที่แบบนี้จะไปซ่อนคนได้ยังไง" เจี่ยงอวี้ซุ่นกวาดตามองรอบตัว

เฉียวอันไม่ได้ตอบ เธอเอาแต่จ้องเขม็งไปยังจุดหนึ่ง

"ทำไมจะซ่อนไม่ได้ล่ะคะ" เธอพึมพำเสียงแผ่ว

"หา?"

ในสายตาของเฉียวอัน ปลายเส้นด้ายสีแดงเส้นนั้นทอดไปหยุดอยู่ตรงพื้นดินข้างต้นไม้คดงอต้นหนึ่ง

เธอรู้แล้วว่าฉินลี่ลี่อยู่ที่ไหน