บทที่ 102 ตลาดมืดก็ต้องมีกฎของตลาดมืด

เฮ่อฮวาดึงเฉียวอันฝ่าฟันผู้คนจนเบียดเข้ามาถึงแถวหน้าได้ในที่สุด

บนเวทียกสูง มู่อวี่กับเฮ่อเหรินหมิงถูกมัดด้วยเชือกเส้นหนายืนอยู่ตรงนั้น

ศีรษะของมู่อวี่ก้มต่ำจนแทบจะชิดอก

ใบหน้าของเฮ่อเหรินหมิงซีดเผือดราวกับดิน หากไม่มีคนคอยจับพยุงไว้ข้างๆ ป่านนี้คงทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นแล้ว

หากเป็นแค่เรื่องคบชู้ทั่วไป เฉียวอันอาจจะรู้สึกเห็นใจอยู่บ้างสักสองส่วน ทว่าหากไม่ใช่เพราะเธอได้ยินแผนการของมู่อวี่กับมู่จื้อเฟิงเสียก่อน

ในวันนี้ฮั่วจี้อวิ๋นจะต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากขนาดไหน

เธอไม่กล้าคิดเลยจริงๆ

เท่าที่เธอรู้จักฮั่วจี้อวิ๋น เขาคงไม่มีทางยอมหย่า

หากพวกมู่จื้อเฟิงเขียนจดหมายไปฟ้องร้องมู่อวี่ที่กองทัพตะวันตกเฉียงเหนือขึ้นมาจริงๆ อนาคตของฮั่วจี้อวิ๋นก็คงต้องจบสิ้น เขาคงทำได้แค่กลับมาเป็นชาวนาที่หมู่บ้านเหลียนฉือ