บทที่ 101 ทุกคนต่างแย่งซาลาเปา

เฉียวอันจัดเตรียมเนื้อหมู ผัก และน้ำซอสปรุงรสที่จะใช้ในวันนี้ไว้ในครัวเรียบร้อยเหมือนเช่นทุกวัน

พอกินมื้อเช้าเสร็จ เธอก็ปั่นจักรยานออกจากบ้านไป

คล้อยหลังเฉียวอันไปได้ไม่นาน ฮั่วจี้อวิ๋นก็เดินเข้าไปในครัว

ห้องครัวเล็กๆ แห่งนี้คำนวณพื้นที่ดูแล้วมีเพียงสิบตารางเมตรเท่านั้น มีเตาสามเตา ซึ้งนึ่งสิบชั้น และเครื่องปรุงรสที่ใช้ในชีวิตประจำวันอีกเล็กน้อย

ฮั่วจี้อวิ๋นหยิบเนื้อหมูขึ้นมาดม

ไม่ผิดแน่ เป็นกลิ่นของหมูป่า

เขามองไปยังด้านข้าง พบเห็ดหอม ต้นกระเทียม และต้นหอมยักษ์ ทั้งยังมีแป้งสาลีขาวถุงใหญ่อีกหนึ่งถุง

ผักพวกนี้ไม่ใช่ของที่จะหาพบได้ทั่วไปเลย

ฮั่วจี้อวิ๋นถือโอกาสค้นทั่วห้องครัวรอบหนึ่ง แต่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ

ในที่สุดสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่น้ำซอสปรุงรสซึ่งแบ่งใส่ไว้ในกะละมังหลายใบ