บทที่ 100 เธอเคยถูกใช้ความรุนแรงในครอบครัว

“วันนี้ฉันขนผักนอกฤดูกาลสดๆ กับผลไม้เกรดพิเศษมาให้พวกนาย น่าจะมีแค่ที่เดียวในตลาดมืด”

“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปพวกนายเอาไปตั้งแผงขายที่ตลาดมืด ราคาฉันเขียนไว้บนกระดาษหมดแล้ว รายได้แต่ละวันเราแบ่งกันสองต่อแปด”

พวกเฝิงซานเฉียงช่วยกันยกผักและผลไม้ลงมาจากรถ

พอเห็นผลไม้กองพะเนินเป็นภูเขาลูกย่อมๆ ก็น้ำลายสอด้วยความอยากกิน

แอปเปิล สาลี่ ลูกท้อ ถึงขั้นมีแอปริคอตสีเหลืองด้วย

นี่มันช่วงกลางฤดูหนาวแท้ๆ เฉียวอันกลับหาผลไม้มาได้มากมายขนาดนี้

ส่วนชนิดของผักยิ่งละลานตากว่าเดิม

มิน่าล่ะเฉียวอันถึงกล้าบอกว่ามีแค่ที่เดียว ของพรรค์นี้ต่อให้เป็นในตัวอำเภอ ก็คงไม่มีใครเอามาขาย

“พี่ใหญ่ พี่เก่งจริงๆ เลย” ครั้งนี้เฝิงซานเฉียงยอมรับนับถือจากใจจริง